Gemaakt om samen te komen.

Het ging eigenlijk nooit om het eten.

Het begon met twee dingen die bij ons thuis niet mogen ontbreken: de honing van mijn vader, en de tahini waar mijn kinderen potten doorheen gaan. Allebei puur, allebei lekkerder als je ze deelt. Maar waar het ons echt om gaat, is de tafel — het trage ontbijt, de vrienden die te lang blijven, de rust na het eten. We kijken allemaal genoeg op een scherm; de mensen tegenover je verdienen iets meer dan dat. Dus we beginnen met eten, en de rest van de tafel komt later: keramiek, linnen, een goede snijplank van teak. Dingen waar je even voor gaat zitten.